วัสดุฉนวนชนิดใดที่ใช้สำหรับแท่งบัสแบบท่อที่หุ้มฉนวนอย่างสมบูรณ์？

บัสบาร์แบบท่อหุ้มฉนวนทั้งหมดอาศัยวัสดุฉนวนหลักสามชนิด: ไฟเบอร์ (โพลีเตตระฟลูออโรเอทิลีน) , สารประกอบหล่ออีพอกซีเรซิน และ ยางซิลิโคนอีพีดีเอ็ม . วัสดุแต่ละชนิดจะถูกเลือกตามระดับแรงดันไฟฟ้า อุณหภูมิในการทำงาน และการสัมผัสต่อสิ่งแวดล้อม — PTFE สำหรับความถี่สูงและทนต่อสารเคมี อีพอกซีเรซินสำหรับความแข็งแรงเชิงกลหล่อแข็งที่แรงดันไฟฟ้าปานกลาง และยางซิลิโคน EPDM สำหรับความยืดหยุ่นกลางแจ้งและต้านทานรังสียูวี ตัวเลือกที่เหมาะสมจะกำหนดประสิทธิภาพไดอิเล็กทริก อายุการใช้งาน และต้นทุนรวมของระบบบัสบาร์

ข้อมูลฉนวนสามชนิดโดยสรุป

ก่อนที่จะเลือกระบบบัสบาร์แบบท่อ วิศวกรมักจะเปรียบเทียบคุณสมบัติทางไฟฟ้าและทางกลพื้นฐานของฉนวนแต่ละประเภท ตารางด้านล่างสรุปพารามิเตอร์หลักที่ใช้ในเอกสารข้อกำหนด

ฉนวน PTFE: ความเสถียรทางเคมีและความร้อน

การห่อหรือการอัดขึ้นรูปของ PTFE จะถูกเลือกเมื่อบัสบาร์แบบท่อต้องทำงานในบรรยากาศที่มีสารเคมีรุนแรงหรืออุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลงไปในวงกว้าง วัสดุนี้มีอัตราการดูดซับความชื้นเกือบเป็นศูนย์และมีปัจจัยการสูญเสียอิเล็กทริกต่ำ ซึ่งช่วยรักษาระดับการปล่อยประจุบางส่วนให้คงที่แม้ว่าจะผ่านวงจรความร้อนนานหลายปีก็ตาม ในโรงงานปิโตรเคมีและเภสัชกรรม มักจะระบุแท่งบัสแบบท่อ PTFE เนื่องจากวัสดุทนทานต่อละอองกรด ไอตัวทำละลาย และการสัมผัสโอโซนโดยไม่แตกร้าว ความหนาของผนังสำหรับชั้น PTFE บนตัวนำแรงดันไฟฟ้าปานกลางโดยทั่วไปจะอยู่ในช่วงตั้งแต่ 1.5 มม. ถึง 3 มม. โดยมีการใช้การพันหลายชั้นเพื่อเข้าถึงเป้าหมายที่ทนต่อแรงดันไฟฟ้า

การหล่ออีพอกซีเรซิน: ฉนวนโครงสร้างแข็ง

อีพอกซีเรซินหล่อสุญญากาศสร้างเปลือกฉนวนแข็งที่ปราศจากช่องว่างรอบๆ ตัวนำ กระบวนการนี้กำจัดช่องว่างอากาศที่อาจรวมความเครียดของสนามไฟฟ้าและกระตุ้นให้เกิดการปล่อยประจุบางส่วน ชั้นอีพ็อกซี่หล่อยังทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบทางโครงสร้าง ดังนั้นตัวบัสบาร์จึงมีความแข็งแกร่งทางกลและไม่ต้องใช้ขายึดภายนอกจำนวนมาก บัสบาร์แบบท่อหล่ออีพอกซีเรซินเป็นตัวเลือกมาตรฐานสำหรับห้องสวิตช์เกียร์ในร่ม การรวม GIS และรางบุสเวย์ความหนาแน่นสูงโดยที่ระยะห่างของเฟสขนาดกะทัดรัดเป็นสิ่งสำคัญ การบ่มจะดำเนินการภายใต้สุญญากาศที่อุณหภูมิควบคุมเพื่อป้องกันรอยแตกจากการหดตัว และโดยทั่วไปพื้นผิวที่เสร็จแล้วจะมีความทนทานต่อการติดตามตามระดับมลภาวะ Class III

ยางซิลิโคน EPDM: การป้องกันกลางแจ้งที่ยืดหยุ่น

ฉนวนยางซิลิโคน EPDM ถูกอัดหรือขึ้นรูปเป็นปลอกยืดหยุ่น ช่วยให้บัสบาร์ดูดซับการขยายตัวทางความร้อนและการสั่นสะเทือนทางกลโดยไม่เกิดความล้าของฉนวน ความยืดหยุ่นนี้เมื่อรวมกับคุณสมบัติพื้นผิวที่ไม่ชอบน้ำที่แข็งแกร่ง ทำให้บัสบาร์แบบท่อยางซิลิโคน EPDM เหมาะอย่างยิ่งกับฟาร์มกังหันลมริมชายฝั่ง ช่วงการส่งผ่านเหนือศีรษะ และการติดตั้งกลางแจ้งใดๆ ที่ต้องเผชิญกับสเปรย์เกลือหรือฝนตกหนัก พื้นผิวที่ไม่ชอบน้ำจะปล่อยน้ำออกอย่างรวดเร็วและต้านทานการติดตาม ซึ่งช่วยให้กระแสไฟรั่วต่ำแม้ภายใต้สภาวะมลพิษที่เปียก สูตร EPDM ยังรักษาความยืดหยุ่นไว้ที่ประมาณ -55C ดังนั้นวัสดุจึงไม่แข็งตัวหรือแตกร้าวในสถานีย่อยที่มีอากาศหนาวเย็น

กลุ่มผลิตภัณฑ์

ชุดผลิตภัณฑ์ท่อบัสบาร์

ส่วนประกอบที่หุ้มฉนวนและรองรับอย่างเต็มที่ที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อระดับแรงดันไฟฟ้าและสภาพแวดล้อมที่อธิบายไว้ข้างต้น

PTFE ท่อบัสบาร์ ซีรีย์ฉนวนเต็มตัว

การหล่ออีพอกซีเรซิน Tubular Bus Bar ซีรีย์ฉนวนเต็มตัว

ยางซิลิโคน EPDM Tubular Bus Bar ซีรีย์ฉนวนเต็มตัว

โพสต์ฉนวน ซีรี่ส์อลูมิเนียมอัลลอยด์

รองรับบัสบาร์ ซีรี่ส์อลูมิเนียมอัลลอยด์

วิธีการเลือกวัสดุฉนวนที่เหมาะสม

การเลือกใช้วัสดุควรขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมในการติดตั้งก่อน จากนั้นจึงเลือกระดับแรงดันไฟฟ้าและข้อจำกัดทางกล รายการตรวจสอบต่อไปนี้สะท้อนถึงเกณฑ์ข้อกำหนดทั่วไปที่วิศวกรฝ่ายจัดซื้อใช้

• สวิตช์เกียร์ในร่มที่มีพื้นที่จำกัด: แนะนำให้ใช้การหล่ออีพอกซีเรซินเนื่องจากมีความแข็งแกร่งและมีระยะห่างระหว่างเฟสที่กะทัดรัด
• สถานที่กลางแจ้ง ชายฝั่งทะเล หรือมีการสั่นสะเทือนสูง: ยางซิลิโคนอีพีดีเอ็ม handles salt spray, UV exposure, and thermal cycling.
• สภาพแวดล้อมทางเคมีหรือก๊าซที่มีฤทธิ์กัดกร่อน: PTFE ต้านทานไอกรด ตัวทำละลาย และโอโซนโดยไม่ย่อยสลาย
• ข้อกำหนดกระแสไฟฟ้าลัดวงจรสูง: ยืนยันว่าระบบฉนวนได้รับการทดสอบตามระดับเป้าหมาย kA/1s ไม่ใช่เฉพาะเอกสารข้อมูลวัสดุฐานเท่านั้น
• โครงการไฟฟ้าแรงสูงพิเศษที่สูงกว่า 110kV: ยางซิลิโคนอีพีดีเอ็ม and magnesium-aluminum alloy combinations are commonly specified for creepage distance and pollution resistance.

มาตรฐานการทดสอบการติดตั้งและฉนวน

ไม่ว่าวัสดุจะเป็นชนิดใดก็ตาม บัสบาร์แบบท่อหุ้มฉนวนทั้งหมดจำเป็นต้องมีการตรวจสอบความต้านทานของฉนวนหลังการติดตั้ง เมกะโอห์มมิเตอร์ 2500V ใช้ในการวัดความต้านทานระหว่างเฟสและกราวด์ โดยมีค่าการอ่านที่ยอมรับได้ไม่น้อยกว่า 1 เมกะโอห์ม แนะนำให้ใช้การทดสอบการทนต่อแรงดันไฟฟ้าความถี่กำลังไฟฟ้า โดยระบบคาดว่าจะทนทานต่อแรงดันไฟฟ้า 42kV AC โดยไม่มีความเสียหายภายใต้ IEC 61439-6 ขายึดควรเว้นระยะห่างประมาณ 1.5 เมตร และควรเพิ่มข้อต่อขยายในการวิ่งระยะไกลเพื่อรองรับการเคลื่อนตัวทางความร้อนของแจ็คเก็ตฉนวน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับส่วนยางซิลิโคน EPDM ที่โค้งงอมากกว่าส่วนอีพอกซีแข็ง

คำถามที่พบบ่อย